Por non faltar, non faltóu nin a alfombra vermella, na que desfilaríamos unha boa ringleira de xente de todas as idades, tallas, cores, e mesmo un canciño que acompañóu á súa dona.
Xuntouse moitísimo público chegado de todas partes. Había coches por toda a contorna. Houbo asentos para unha boa parte deles pero a maioría tivo que estar de pé perante máis de dúas horas como mínimo.
A organizadora Nely, fixo tamén de presentadora durante todo o desfile, e Toni, a súa parella, encargóuse de poñerlle música a cada pase.
Houbo tamén un stand con diversos obxectos de artesanía, libros, complementos... e ao rematar, agardábanos dentro unha degustación de petiscos de todas clases acompañados de bebidas. Non se cabía na planta baixa da casa!
O desfile resultóu ser todo un éxito. Moito máis do agardado e seguramente se continue nos vindeiros anos.
As Costureiras Terras do Eo, mostraron as prendas que elas mesmas fixeron nas aulas de costura con Nely, e outros modelos foron aportados polas deseñadoras Nelia Justicia, da Asociación Costureiras Terras do Eo, e María Rubio, Almacens San Pedro de Castroverde.
Polo que a min me concerne, direi que me vin diante dun novo reto ao ser proposta para participar no desfile de moda. Algo que a min sempre me gustóu, pois se ben non son quen de ver un partido de futbole na tele, as pasarelas acapararon a miña atención en numerosas ocasións.
Miña nai foi costureira, e eu, fixen de modelo dela polo menos para a roupa que me facía, incluído o vestido de Comuñón que non había outro coma él en todo Baleira.
Pero o que menos agardaba era sair desfilando nunha pasarela de verdade!
Falando da miña vida, foi unha continuación de retos que souben superar con éxito. Sempre me gustou implicarme a fondo no que fixen, mesmo como camareira de habitacións en hoteis como nas veneimas en Francia, como no chocolate en Suíza, e sobre todo, no meu traballo como ensinante perante case trinta anos, nos que levei a cabo intercambios internacionais de alumnado e profesorado. A maiores aínda acabei unha licenciatura en Antropoloxía Social e Cultural. Agora practico xaponés, toco o acordeón...entre outras cousas.
Á miña edade, é todo un luxo poder desfilar nunha pasarela sen complexos e con soltura.
Deixo aquí algunhas fotos da miña pegada con zoquiños de madeira, co río soando na fonte, lixeira como a súa auga e sentindo que os meus soños dun rural en movimento vai tomando xeito!
Parabéns a todas as persoas que fan posible estas actividades.





Beatriz. Antes de nada nuchas gracias por acordarte siempre de nosotros.
ResponderEliminarEl desfile estuvo muy bien hecho. Moda rural en Forteo.
Se nota que la costura es una actividad importante para vosotras, la mujeres y volver a coser como cosian nuestras abuelas. Yo recuerdo mucho a mi abuela que cosia en casa con una máquina antigua de pedal y funcionaba con carbón. A mis hermanos y a mi, nos arreglaba los pantalones o algún otro remiendo los bolsillos, el corte de las mangas de las camisas, cuando nos iba largas. Y también nos ponía botones y cremalleras.
Has lucido un traje que tanto a Carmen como a Mónica les encantó y a mi también. Una forma muy original para representar Galicia.
Un abrazo.
Gracias, Sergio, por estar siempre dispuesto a venir a nuestro rural.
EliminarCierto que las mujeres han sabido hacer de todo, tanto las cosas de casa como del campo y ahora en cualquier otra profesión. Somos versátiles pero también valientes en un mundo que estuvo hecho a la medida de los hombres. Gracias que lo hemos ido cambiando para que sea más justo e igualitario.
Un abrazo
Hola Beatriz. Buenas noches.
ResponderEliminarQue sorpresa verte participando en este bonito desfile y a la vez muy de mucho provecho. Sacando partido a la moda rural en sí. Se te ve tope guapa y al estilo de los años 50. Es una auténtica locura. Saliste expectacular, tanto en las fotografías como en los vídeos.
Ojalá el próximo verano nos podamos encontrar todos bien, y que no nos pase nada, para ver otro desfile tan veraniego, lleno de color y vida como el de ayer sábado 8 de agosto. Nos encantó de veras tus poses. Igual que una pasarela pero esta muchísimas más, creativa, original y saludable.
Un abrazo enorme 😘♥️
Mónica
Hola Mónica, agradezco que siempre estáis dispuestos a participar en los eventos que tenemos por aquí. El rural empieza a despuntar sorprendiéndonos.
EliminarClaro que habrá más cosas. Hacen falta emprendedores/as que tengan iniciativas y que sean cosas factibles, no solo sueños.
Muchas gracias por vuestro apoyo, videos, fotos que me habéis aportado.
Besos