www.leriasdebea.blogspot.com

Translate

domingo, 25 de setembro de 2022

TEMPO DE VENDIMA


Era polos anos setenta, cando comezamos a facer as vendimas en Francia. Acostumaba ir cunhas amigas que fixera en Salamanca. Despois dun verán traballando na hostalaría na Costa Brava e en Holanda ou nunha fábrica de chocolate en Suíza, era como continuar a nosa itinerancia alongando así o tempo de traballo ata que dera comezo o novo curso nos nosos respectivos lugares de orixen.

Encontrar o primeiro traballo nas vendimas en Francia, non foi cousa doada pero sí moi afortunada. Había centos de persoas coma nós, agardando pola oportunidade, arredor dunha estación de tren en Libourne. Tivemos sorte de que nos escolleran entre tantos e tantas. Antes de que iso acontecera, deambulamos por lugares da veciñanza durante unhos días, durmindo ao rás e comendo froitas que apañabamos polos camiños. Eramos un grupiño de cinco ou seis persoas de distinta nacionalidade. 

Ate que o párroco do lugar nos acolléu na súa casa, nos deu de comer e un sitio para durmir. Ao día seguinte levóunos xa á un cháteau da súa confianza  na comuna de Pomerol.




A familia era moi acolledora e procuróunos sitios para dormir e as tres comidas do día estaban aseguradas en boa mesa con boas viandas e viño o que quixeramos. Case todos e todas eramos xente xove, estudantes mais deles e delas e había bo ambiente entre nós.




 Case unhas vinte personas compoñiamos o grupo, como se pode apreciar nesta foto. Pasabámolo moi ben alén de que o traballo era intenso pero cun horario de catro horas pola mañá e catro pola tarde. 

Empezabamos o día cun bo almorzo de garfo: queixos, patés, ovos... e subiamos ao remolque de tractores ou fugonetas para ir ata os viñedos que malia que estaban preto da casa, o tempo era ouro e non cumpría demorarse. Había disciplina no horario tanto para empezar como para rematar. 

As mulleres e algúns homes tamén, cortabamos e os carretadores eran case sempre homes. Levaban unhas mochilas acampanadas nas que iamos baleirando os nosos cestos. 

Os xantares e ceas eran abondosas e variadas, con comida ben cociñada que xa tiñan prevista para o tempo das vendimas. Habia carnes, hortalizas, queixos, ensaladas...

A vila quedaba algo afastada para ir a pé, así que, como acababamos moi cansados e cansadas, faciamos a festa alí entre nós.

Seguimos indo anos despois, cada tempada, a distintos lugares en  Cognac, La Rochelle. Concretamente aos viñedos de  Pineau, cos que se elaboran sabedores licores e onde as vendimas comezaban mais tarde. Alí xa nos fixemos case da familia. Ata nos felicitabamos o Nadal. 

Sempre lembrarei aquel tempo con cariño e algo de nostalxia pola dose de liberdade que fun estreando na miña vida dende ben nova. Aprendendo a falar francés tamén e empapándome da cultura do rural, lonxe de París e cidades ás que moita xente quería ir.



"Ramassez les raisins

 qui sont per terre!"

"Vite, vite...!"

Así colleitabamos

as uvas en Libourne,

na rexión de Pomerol.

Após un bo almorzo

na maison. No remolque

dunha furgo ou  tractor

partiamos aos viñedos

ás oito  da mañán.

"Allez,, vite, coupez, coupez...!

 Ás doce, volta a xantar,

 bo menú e viño sen faltar.

Repousar a comida

e volta a traballar

ata as seis sen parar.

Tempo para desfrutar.

Boa cea, bo durmir.

Moito para nos divertir.

Os sonados viños de Burdeos

pasaron polas nosas mans.

17 comentarios:

  1. Moi interesante este post. Preciosas fotos. Chamáronme a atención varias cousas, a primeira o feito de que a xornada fose de 8 horas diarias, digna, sen explotar aos traballadores. Hoxendía moitos inmigrantes fan ben máis horas en granxas galegas e noutros sectores. Outra cousa moi positiva é a da comida, moi variada. En fin, outro fermoso e interesante post rematado do mellor xeito, en verso

    ResponderEliminar
  2. Como di Manuel, o horario e a comida digna di moito dun país e as suas xentes. Inda agora, na colleita de flores e facer centros para os difuntos, non se cumplen tan ben as normas. Unha muller moi espelida para aqueles tempos.

    ResponderEliminar
  3. Confesso que também adoro vindimas. Já participei em muitas delas. Belas e bonitas fotos
    .
    Um domingo feliz … cumprimentos
    .
    Pensamentos e Devaneios Poéticos
    .

    ResponderEliminar
  4. Xenial como sempre, moi interesante a túa andaina pola vida, admirábel!
    Ás fotos son tesouros co paso dos anos. Xenial, Bea!😘👏🏻

    ResponderEliminar
  5. Tesouros guardados na memória e nas fotografias, pois não podemos esquecer que as fotografias são recortes que totalizam o real vividos que se traduzem na experiência.
    Abraços, Beatriz!

    ResponderEliminar
  6. Un tiempo muy similar en todo el territorio. Y es muy bonito ver esos racimos pidiendo ser fruto, y vino.

    Un abrazo

    ResponderEliminar
  7. Excelente crónica de tempos belos que passamos, principalmente nas vindimas.
    Gostei muito de ler.
    Votos de uma excelente semana, amiga Beatriz.
    Beijinhos!

    Mário Margaride

    http://poesiaaquiesta.blogspot.com

    ResponderEliminar
  8. Que ricas experiências pessoais tens, minha amiga! E como as sabes transmitir para nós! Sou-te grato por isso. Meu abraço, boa semana!

    ResponderEliminar
  9. he pasado un buen rato leyendote Beatriz , tiempo de vendimia , momoentos inolvidables de la juventud donde las vueltas idas i venidas hacian de las jornadas entre amigos un hermoso collar de perlas dificil de olvidar hecho tiempo de juventud ...hermoso poema ---vite , vite ...asi colleitabamos as uvas a Libourne---siempre es un mágico espejo del cual podemos mirarnnos nuevamente como si estuvieramos alli ...acompañas al texto y poema fotos del hecho con los acompañantes muy interesantes para darle una mayor realidad del fabuloso esfuerzo que se realizaba...Beatriz , mi deseo de que pases una feliz semana y recibe un fuerte abrazo querida amiga , tu amigo . jr.

    ResponderEliminar
  10. Tiempos dulces, de armonía, Beatriz, de los que una vez participé de adolescente en Cerdanyola, Barcelona, en tierras de unos amigos y de los que recuerdo su dureza.
    Leo entre líneas que aprendiste a ganarte la vida sin que se te cayeran los anillos, bienvenida al Club.
    Un beso.

    ResponderEliminar
  11. Tiempos de juventude que não esquecemos, facilmente. Nunca colaborei nessas atividades, por que era hija única y mi padre y madre no gostavam de saísse para longe.
    Creo que a Beatriz foi muito feliz e o padre foi muito boa pessoa
    Beijinhos.

    ResponderEliminar
  12. Una experiencia vital gratificante que ha dejado recuerdos muy positivos en tu vida. Me alegra que haya sido así. Me recuerdas mucho al modo de ser que tenía mi madre, jamás le puso "peros" a la vida y así consiguió sacarnos adelante, sin lujos pero con dignidad. Un abrazo de paz y de esperanza en un mundo mejor.

    ResponderEliminar
  13. Obrigada, Beatriz por tuas palavras.
    Besos.

    ResponderEliminar
  14. Que lindo recuerdo de un pasado que no volverá
    abrazos eternos

    ResponderEliminar
  15. Hola Beatriz. Buenos días.
    Que bonito lo que he leído. Que pasados de juventud más buenos.
    Las fotografías son muy especiales. Cuando eras aún muy jovencita. Son espectaculares recordar esos momentos de convivencia, trabajos y viajes. De los que aún que otro viaje te preparas cuando te apetece disfrutar.
    Un fuerte abrazo y buen jueves.

    ResponderEliminar
  16. Eu quero alguém aqui sofrendo de qualquer doença para se curar da minha história após a doença do HIV nos últimos 3 anos e ter dificuldade para comer e tosse são pesadelos, especialmente no primeiro ano. Nesta fase, o sistema imunológico está muito enfraquecido e o risco de contrair infecções oportunistas é muito maior. No entanto, nem todas as pessoas com HIV desenvolverão AIDS. Quanto mais cedo você receber tratamento, melhor será seu resultado. Comecei a tomar ARV para evitar a morte precoce, mas tinha fé em Deus que um dia seria curado. Como paciente com HIV, somos aconselhados a fazer tratamentos antirretrovirais para reduzir nossas chances de transmitir o vírus para outras pessoas, algumas semanas atrás, procurei na internet se poderia obter alguma informação sobre o tratamento do HIV com ervas medicinais, em minha pesquisa, vi o testemunho de alguém que foi curado do HIV, o nome dela era Achima Abelard e outro paciente do vírus do herpes, Tasha Moore, também dando testemunho sobre esse mesmo homem, chamado Dr. Itua Herbal treatment. Fiquei comovido com o testemunho e entrei em contato com ele por e-mail. Conversamos e ele me mandou um frasco de fitoterápico que bebi conforme ele me instruiu. Comprimidos. Sou eternamente grato a ele, Dr. Itua Herbal Treatment.. Ele me garantiu que pode curar a seguinte doença.. HIV, Câncer, Vírus Herpes, Hpv, Pilha, Ereção Fraca, Doença de Lyme, Epilepsia, Glaucoma., Tumor Cerebral ,psoríase, catarata,degeneração macular,doença cardiovascular,diarréia crônica,doença pulmonar.aumento da próstata,osteoporose.doença de alzheimer
    , Diabetes, Mioma.

    ResponderEliminar

Grazas por comentar, por empatizar e por vir en son de paz.