www.leriasdebea.blogspot.com

Translate

domingo, 16 de xuño de 2024

Entre Nós e o Eo


 Presentar un libro, do que sexa, está á orde do día. Pero presentalo nunha aldea que se quedóu sen xente, é  algo menos común. 

Nesta aldea hai un río. O río Eo, que vai direitiño a Ribadeo, onde forma unha ría na costa de Lugo, chamada A Mariña.

Por iso, Entre Nós e o Eo/ Entre Nosoutros e o Eo, escrito en dúas modalidades do Galego, o normativizado e o galego montañés naviego asturián da zona oriental de Galiza, en versos acrósticos, ten moito que ver co entorno deste río Eo, coa súa xente, pasado e presente, cos lugares, coas historias que se lembran, cos cambios que se foron dando e que hoxe contemplan o despoboamento no rural, o deterioro medioambiental, as vivencias que cada autor/ra, (Antón Cando e Beatriz Pin), tiveron no lugar onde naceron, no concello de Baleira/Valeira.


A presentación fíxose no mal chamado Centro de Interpretación do Eo e da Marronda, a carón da fonte do Eo, unha casa que foi adquirida pola Xunta para tal menester pero que nunca exercéu a súa función e que mantivo un bar aberto uns cantos anos e serve para facer comidas comunitarias da vecindade unha vez ao ano, ou para xutanzas do monte en man común, periodicamente. Hoxe, está pechada.

Por iso ten mérito facer un acto cultural que, ademáis, ten que ver co entorno, con este río Eo, que está xunto a esta casa, que, por certo, antes de ser o que teoricamente é, foi forxa de ferreiro, lugar de baile e circo nos anos sesenta, fogar de algunha familia que por ela pasóu, almacén de selección de patacas de sembra, leitería....


Acompañados de moita xente que asistíu ao acto, escritores de renome como Claudio Rodríguez Fer e Carmen Blanco, autores do limiar do libro, intérpretes musicais como o profesor de música Xavier Fernández Rodríguez que nos delicióu co seu violín, e as alumnas dunha alumna súa, Mínia e Návia, xunto con algúns integrantes do grupo baleirés, Toxo Queimado, que tocaron as súas gaitas e pandeiro a carón da fonte, onde tivo lugar un bautismo con augas do Eo. Tamén fixo acto de presencia a Furgoteca, que nos trae libros unha vez ao mes pola montaña de Lugo, Paula Buján, fixo, ademáis de presentadora e encargóuse da venda dos libros.

A colaboración de algúns veciños e veciñas que fixeron doces caseiros para ofrecer unha pequena degustación ao final do acto puxo punto final a unha tarde moi animada.


Non faltóu un posto de quincalla para aqueles que quixeran levar un recordo, cumpríndose así un antoxo moi desexado da autora do libro, que, a modo das" jumble sale" inglesas, quixo ter ese xesto un tanto chocante para o sitio pero que resultóu interesante.


O importante non foi o libro en sí, que tamén, pero foi o feito de darlle unha utilidade a esta casa e que, por certo, ao día seguinte, pasaron a vela algúns funcionaros da Xunta de Galiza para ver qué se pode facer con ela. 

Foi a segunda vez que se presentóu un libro neste lugar tan visitado por xentes que queren coñecer o nacemento do río Eo, pero que pouco se fai para darlle a importancia que ten, e penso que debería funcionar un centro de interpretación no que se poidera dar a coñecer todo o que concerne ao río Eo e a serra da Marronda, ruta de sendeirismo considerada Gran Ruta e que ten moito interese medioambiental.

Aquí deixo unha nota de prensa que nos serve de presentación.





21 comentarios:

  1. Amiga Beatriz,
    Literatura e natureza formam uma bela dupla. Afinal, as folhas de papel vêm da celulose das árvores e isso é então, um reencontro de “criador e criatura”.
    É sempre um prazer acompanhá-la em suas caminhadas.
    Beijos e tenha dias felizes!!!

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Ola amigo Doug. Como bem dis, literatura e natureza forman unha boa dupla. Enerxía trasformada!
      Mesmo a foto da capa do libro, un graneiro, tem a ver co río onde as suas augas moen no muíño o gran que se garda no graneiro.
      Agradeço sua visita e ja me passo polo Doug blog.
      Um abraço

      Eliminar
  2. Una presentación muy bonita, ya lo creo.

    Un abrazo, y por esos paisajes y amigos.

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Gracias Maripao. Hai momentos inolvidables cuando todos los astros se alinean para que suceda lo mejor.
      Besos.
      Me pasaré por tu blog.

      Eliminar
  3. Realmente dá que pensar. Louvável inovação.
    .
    Domingo feliz
    .

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Olà Ryk@rdo. Gostei da visita. Penso devolvela non tardando.
      Bo domingo

      Eliminar
  4. As aldeas son centros que xeran e consomen cultura. Celebrar na aldea este evento foi unha experiencia positiva para todos os que asistiron e para os propios autores. Un acto reivindicativo e dinamizador que pode promover a otutros. A presentación das Lerias serviume de modelo e de inspiración para presentar o meu libro en Valonga, no Antigo Campo da Festa, e tamén me animou a levar a actividade ás feiras tradicionais, onde as vacas e o polbo me acolleron e motivaron. Parabéns e que haxa máis!!

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Agradezo o teu comentario construtivo e sei do teu traballo por darlle visibilidade ao noso rural, a través do que escribes e as presentacións didácticas que practicas tamén.
      Aprendemos uns cos outros e outras.
      Unha aperta

      Eliminar
  5. Adoro quinquilharia.
    Um bom vício.
    Boa semana

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Obri, ha máis dum que adora quincalhería e fica calado. Bravo, Pedro!

      Eliminar
  6. Olà Mario, tudo é necesàrio, alimentar a mente e fazer ejercicio físico que também nutre a mente, mas cada coisa na súa justa medida.
    Beijinho e boa semana

    ResponderEliminar
  7. Bea!
    Tenho muita alegria de
    sabê-la em plena atividade
    dentro da escrita e em constante
    movimento.
    Bjins de gratidão por
    sua vida ativa.
    CatiahoAlc.

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Olà Catiaho, sempre é um prazer ler seus comentàrios.
      Voçê tambem é muito activa nista faceta e muitas outras. Tomo boa nota! Sempre a frente!
      Beijinho

      Eliminar
  8. Olá, amiga Beatriz
    Excelente post aqui nos presenteias. Os convívios são sempre muito importantes, e tendo como tópico a literatura, ainda melhor. Gostei de ver.
    Aproveito para desejar os meus votos de um feliz fim de semana, com tudo de bom.
    Beijinhos, com carinho e amizade.

    Mário Margaride

    http://poesiaaquiesta.blogspot.com
    https://soltaastuaspalavras.blogspot.com

    ResponderEliminar
  9. Olá, Beatriz
    Passando por aqui, para desejar uma feliz semana com tudo de bom.
    Beijinhos, com carinho e amizade.

    Mário Margaride

    http://poesiaaquiesta.blogspot.com
    https://soltaastuaspalavras.blogspot.com

    ResponderEliminar
  10. Continuo caminhando com você e seus amigos, querida amiga Beatriz.
    Desejo-lhe um bom início de julho.
    Um beijo!!!

    ResponderEliminar
  11. Hola Beatriz.
    Enhorabuena por la presentación del libro. ENTRE NOS I EL RIO EO.
    Buen título para recordar momentos inolvidables para toda la vida. De nuestros abuelos, padrinos, padres...
    Cuantas truchas pescaba la gente. Y que baños me daba tan frescos por Cabreira.
    Sigue así. Improvisando encantos como como lo es el Río Eo.
    Un abrazo enorme.
    Mónica

    ResponderEliminar
  12. De principios ya huele mal la visita de esos funcionarios, porque puede ser el principio del fin, o el cambio Dios sabrá por qué. Y como es normal, cada día que pasa más posibilidades hay de que se pierda la historia de esa primitiva fragua, circo y danza, o lechería y almacén de patatas, cuando lo suyo sería recibir la visita de personal de turismo, o del ministerio de cultura, para promocionar el lugar o crear más actos culturales, que es para lo que se transformó.
    Me alegro que hayáis contado con tan interesantes personajes, y de que hayáis disfrutado de tan lucido acto.
    Un fuerte abrazo, amiga Beatriz, y espero que tenga un feliz verano.

    ResponderEliminar

Grazas por comentar, por empatizar e por vir en son de paz.