domingo, 18 de diciembre de 2016

LUCUS AUGUSTI



Así foi a cidade romana Lucus Augusti, unha vez que se amurallou. Antes había un campamento romano pero debido ao seu lugar estratéxico, unha vez construída a cidade romana, decidiron facer unha muralla que albergaba a uns seiscentos soldados que habitaban nas súas torres
de dous andares e con moitas ventanas, das que so hoxe se conserva unha.
Empezamos o percorrido arredor deste monumento que tiña un castelo anexo onde se gardaba o armamento. Ese castelo quedou formando parte da muralla.
En principio so había catro portas que servían de acceso á cidade pero logo foron abríndose outras novas e mais grandes. Algunhas portas mais pequenas foran de uso privado de acceso a hortas como é o caso da porta de Santiago, xunto a Catedral.
Moi interesante saber da historia desta cidade que foi construída no antigo campamento romano, logo foi destruída polos Suevos e foi perdendo a simetría cuadricular das súas vías e reconstruíndoa en torno a igrexas, dando lugar a unha estructura medieval onde hoxe está a Catedral. Enriba destas antigas urbes, está construído Lugo actual, deixando o seu pasado soterrado e do que afloran, de vez en cando, os restos ainda ben conservados do que foi unha cidade romana.




Proba deso podemos encontrar nas reconstruccións que se ven no Domus de Mitreo
Tumba do Centro arqueolóxico de San Roque
Pinturas orixinais na Casa dos Mosaicos.
que fora unha casa dunha familia de clase alta, e que tería aproximadamente unhos mil e pico metros cadrados. Logo foi ocupada por un centurión que según a inscripción na ara encontrada intacta, era Caius Victorius Victorino quen construíu un templo ao deus Mitra, de orixe persa (deus do sol) e que se mantivo oculto por estar prohibida esta relixión pese a permisividade dos romanos en canto a creencias. Alí celebrábanse rituais e atópanse restos da imaxe de Mitra cargando o touro. Esta casa viuse afectada pola construcción da muralla. De feito foi expropiada parte dun patio moi importante que daba ao poniente. Era unha casa con  moita humidade e pódense ver salas con paredes recubertas de tella plana como aillante, deixando separacións para a circulación do aire. Os membros desta comunidade eran recaudadores de impostos.
Pintura orixinal encontrada na Casa dos Mosaicos

Seguindo o itinerario programado, achegámonos ata o Centro Arqueolóxico de San Roque que está situado na zona do cimeterio romano onde se depositaban as cinsas despois da incineración ou tamén as tumbas elaboradas con tellas planas de cerámica feitas en fornos que tamén se encontraron nesta parte entre as Vias XIX e XX. Aparece aquí tamén unha fonte ou estanque cunhas esculturas en granito e que poden representar divinidades orientais.
Pola tarde, achegámonos á Casa dos Mosaicos, onde se encontróu unha antesala cunhos mosaicos no chán moi ben conservados e decoración con motivos lineais e florais nas paredes.Tratábase dunha casa moi importante polas súa situación e dimensións de unhos tres mil metros cadrados. Tamén pode apreciarse o sistema de calefacción radial por aire denominado hipocaustum. É di finais do S. III, comezos do IV. Unha das pinturas representa ao deus Océano.





No hay comentarios:

Publicar un comentario